{"id":11816,"date":"2022-05-04T10:35:37","date_gmt":"2022-05-04T08:35:37","guid":{"rendered":"https:\/\/www.heyusa.com\/nl\/?p=11816"},"modified":"2023-11-20T09:57:24","modified_gmt":"2023-11-20T08:57:24","slug":"de-moord-op-john-f-kennedy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.heyusa.com\/nl\/de-moord-op-john-f-kennedy\/","title":{"rendered":"De moord op John F. Kennedy"},"content":{"rendered":"
[vc_row][vc_column]
<\/div>[vc_row_inner][vc_column_inner width=”3\/4″][vc_column_text]”We gaan vandaag het land van de gekken in”. Dat waren Kennedy\u2019s woorden bij aankomst in Dallas, op de ochtend van 22 november 1963. Om zieltjes te winnen voor de verkiezingen van 1964, kwam Kennedy hier op deze dag campagne voeren. Het bezoek stond al sinds juni op de agenda. De sfeer was goed. Een dag eerder waren er succesvolle bezoeken aan Houston, San Antonio en Fort Worth afgelegd en nu was Dallas aan de beurt. Het zou voor altijd de stad blijven die in \u00e9\u00e9n adem genoemd wordt met de populaire president – want in Dallas werd hij op deze dag vermoord. De feiten over de moord op John F. Kennedy op een rij.<\/p>\n

John F. Kennedy en zijn vrouw Jackie arriveren in Dallas.<\/h2>\n

Het land van de gekken. Een maand eerder, op 24 oktober, was Adlai Stevenson, de Amerikaanse ambassadeur van de Verenigde Naties, bespuugd en met een bord geslagen tijdens een bezoek aan dezelfde stad. Dallas<\/a> was in die tijd het bolwerk van de extreemrechtse John Birch Society. Kennedy was verre van populair bij de enorm conservatieve achterban in de op twee na grootste stad van Texas. Die ochtend stond er een paginagrote, met zwart omrande advertentie in de Dallas Morning News, met daarin commentaar over Kennedy\u2019s softe beleid ten opzichte van het communisme. \u2018Welcome Mr. Kennedy\u2019, stond er cynisch boven twaalf kritische vragen. De president was een verrader, vond de meerderheid in deze regio.<\/p>\n

\"JFK\"<\/a><\/p>\n

De moord op John F. Kennedy<\/h2>\n

Drie uur voor die fatale schoten in Dallas ontbeet John F. Kennedy nog met zijn vrouw in het Texas Hotel<\/a> in Fort Worth, zo\u2019n vijftig kilometer van Dallas. Veel notabelen van de stad waren getuige van de laatste offici\u00eble speech van de president, een toespraak bij het door de lokale Kamer van Koophandel gesponsorde ontbijt. Na een grapje over de massale aandacht voor mevrouw Kennedy sprak Kennedy vooral over de veiligheid van de Amerikaanse bevolking. Buiten het hotel stond een grote massa mensen in de motregen te wachten op een glimp van de president. Voor het ontbijt had de president ze al even kort toegesproken. Niemand had zo\u2019n goede ontvangst verwacht.<\/p>\n

Onderweg naar het centrum van Dallas<\/h2>\n

Om 10:40 uur verliet Kennedy het hotel om met zijn gevolg naar het vliegveld te rijden voor de vlucht naar Dallas. Een uurtje later landde de Air Force One op Love Field, het vliegveld op acht kilometer van het centrum van de stad. Ook hier stond, tegen alle verwachtingen in, weer een ongelofelijk uitbundige menigte. Kennedy was onder de indruk en liet dat ook duidelijk merken aan de mensen die hem opwachtten bij de vliegtuigtrap. Onder andere politiecommissaris Jesse Curry was vervuld met trots. Hij mocht in de eerste wagen zitten tijdens de rijtoer door zijn stad. Het was hem er alles aan gelegen dat de president de dag van zijn leven zou krijgen.<\/p>\n

Kennedy en zijn vrouw schudden vele handen en om vijf voor twaalf verliet de stoet wagens het vliegveld. De karavaan had een lengte van zo\u2019n 800 meter. Na twee auto\u2019s en enkele motoren volgde de presidenti\u00eble limousine, een Lincoln Continental uit 1961. Er was op het vliegveld wat discussie ontstaan over het wel of niet rijden met een open dak. In Dallas scheen de zon en JFK wilde dat het uitzinnige publiek zijn mooie vrouw goed kon zien. Ze zag er dan ook schitterend uit, in haar roze wollen mantelpakje van Chanel en met het hoedje in dezelfde kleur. Hoewel anderen hem om veiligheidsredenen streng adviseerden om het dak van de limousine op zijn plaats te laten, had Kennedy het laatste woord. Voorin zaten twee Secret Service-agenten, daarachter John Connally, de gouverneur van Texas, met zijn vrouw Nellie. Achter hen zaten de president en zijn vrouw.<\/p>\n

Achter de limousine reed een wagen met agenten, onder wie Clint Hill, de man die later bekend werd als de agent die op de wagen van de president klom direct na de moord. En in de wagen daarachter zat vicepresident Lyndon B. Johnson met zijn vrouw Lady Bird en met Texas\u2019 democratische senator Ralph Yarborough. In de wagens die volgden zaten onder anderen medewerkers, agenten, pers en burgemeester Earle Cabell.<\/p>\n

De moord op John F. Kennedy op Dealey Plaza<\/h2>\n

\"Moord<\/a>Vanuit Harwood Street kwam de karavaan op Main Street en zo\u2019n negen blokken verder kwam men aan op Dealey Plaza. Een belangrijk verkeersplein aan de rand van het centrum, waar de drie grote wegen Main Street, Commerce Street en Elm Street samenkomen, om aan de andere kant van het spoorwegviaduct op te gaan in een netwerk van snelwegen. Er volgde eerst een bocht van 90 graden om op Houston Street te komen en kort daarna de veel scherpere bocht naar links, waarmee Elm Street werd bereikt. Net voor die bocht passeerden ze het huis van bewaring, en vlak na de bocht was aan de rechterhand het schoolboeken depot, het Texas School Book Depository. \u2018Mr. President, you can’t say Dallas doesn’t love you\u2019, zei Nellie Connally tegen de president. \u2018No, you certainly can’t\u2019, reageerde Kennedy – of woorden van gelijke strekking. Het waren zijn laatste woorden. De klok sloeg half \u00e9\u00e9n. De menigte werd opgeschrikt door het geluid van wat in eerste instantie leek op vuurwerk of de knallende uitlaat van een auto.<\/p>\n

Getuigen<\/h2>\n

Door hun keuze om de presidenti\u00eble rijtoer te aanschouwen vanaf Dealey Plaza, werden talloze getuigen die dag ongewild beroemd. Abraham Zapruder bijvoorbeeld, die vanaf een witte betonnen constructie de moord filmde. Het filmpje werd de meest beroemde amateurfilm aller tijden. Geen film werd zo minutieus onderzocht, beeld voor beeld. Opdat hij niet zou vallen, werd de kledingfabrikant stevig vastgehouden door zijn werkneemster Marilyn Sitzman. Op de film van Zapruder waren diverse andere getuigen duidelijk zichtbaar. Aan de overkant van Elm Street stonden Jean Hill en haar vriendin Mary Moorman. Hill is de vrouw met de opvallende rode mantel, Moorman stond naast haar en maakte met haar polaroidcamera een beroemd geworden foto. Op 24 mei 2011 werd ze op een beurs in Denver ge\u00efnterviewd over haar herinneringen van die dag. Via internet keken duizenden mensen van over de hele wereld mee, om als een spons antwoorden op te zuigen op vragen als \u2018Hoe laat waren jullie in Dallas?\u2019 en \u2018Hoeveel foto\u2019s nam je voor je Kennedy in het vizier kreeg?\u2019. Ieder futiel nieuw detail van deze historische dag wordt, ook jaren na dato, met open armen ontvangen.<\/p>\n